Dilemma over een tweede kindje: de kracht van een keuze maken

  • door Gastmama

In de afgelopen jaren schreef ik regelmatig een artikel voor Mama Baas. Het hielp om een aantal dingen van me af te schrijven en de steun van andere ouders deed vaak deugd. Een heel aantal van die artikels gingen over mijn twijfel voor een tweede kind.

Verschillende perspectieven

Recent zag ik een artikel over dat thema verschijnen op de Facebookpagina van Mama Baas. Dit keer niet van mijn hand, maar van een andere twijfelende mama. De reacties waren, zoals altijd hier, begripvol en positief. Alleen merkte ik dat de reacties hoofdzakelijk kwamen van ouders die wel voor een tweede kindje waren gegaan. Slechts enkele ouders gaven aan het niet gedaan te hebben omwille van medische redenen.

Ik miste een positieve keuze om het bij één kind te laten, omdat het bij een keuze toch belangrijk is om zaken vanuit diverse perspectieven te bekijken. Daarop besloot ik het verhaal van ons gezin te delen. Ik schreef: “Hier uiteindelijk de knoop doorgehakt om het niet te doen. En voor ons helemaal de juiste beslissing! Alle redenen om het wel te doen kwamen van buitenaf en niet vanuit onszelf dus niet de juiste redenen om nog een kindje op de wereld te zetten. We hebben het hier perfect met zijn drieën.”

Mijn reactie leverde me een aangenaam en boeiend chatgesprek op met een twijfelende mama. Dat gesprek zette me dan weer aan tot het schrijven van dit artikel.

Zodra de reacties stopten, stopte ook het schuldgevoel

We zijn intussen drie jaar verder sinds onze beslissing. Ik sta helemaal achter onze keuze. Het maken van een keuze is zeer krachtig. Zodra de knoop was doorgehakt en alle babyspullen het huis uit waren, kwam er een zekere rust over mij. Ik voelde me niet langer Atlas die de wereld op zijn rug moest dragen.

De maatschappij blijft sceptisch naar onze keuze kijken. Van zodra onze zoon startte in het tweede leerjaar, stopten echter de vragen vanuit de omgeving stilaan. Toen dat gebeurde, besefte ik dat de redenen om het wel te doen vooral secundaire redenen waren en niet vanuit onszelf kwamen. Het willen voldoen aan een onzichtbare norm, ervoor willen zorgen dat hij niet alleen is … Allemaal geen goede redenen om een kind op de wereld te zetten. Een kind mag in mijn ogen niet in functie staan van een ander kind. Je zet een mens op de wereld met gevoelens, geen levende pop voor je kind om mee te spelen.

Alles heeft voor- en nadelen

En ja, er zijn nadelen aan enig kind zijn. Zal er meer druk op zijn schouders komen te liggen als wij oud zijn? Wellicht wel. Miste hij tijdens de eerste lockdown af en toe andere kinderen? Uiteraard. Maar uiteindelijk is hij nu ook blij met onze onverdeelde aandacht en het feit dat vriendjes hier altijd welkom zijn. Gelukkige ouders zijn ook belangrijk voor een kind. Ik ben zelf enig kind en vind het helemaal prima. Ik voel me daar niet meer of minder door. Ik herhaal graag een warme oproep: mensen kunnen gerust zelf hun kinderwens bepalen. Ze hebben daar zelden het advies van anderen voor nodig.

 

Inge Sleegers