Het moederinstinct zit altijd juist

  • door Gastmama

Vijf weken en vijf dagen was ons zoontje Billy toen het misliep. Tot op die dag was ons zoontje een gezonde flinke kerel die al gauw de kaap van 5 kilo bereikte. De stress die we met onze eerste zoon hadden qua flesvoeding hadden we dit keer ook niet. We konden dus stil juichen over een iéts gemoedelijkere start dan de eerste keer.

Maar toen liep het dus mis. Ons zoontje gaf van de ene dag op de andere volledige flesjes melkvoeding terug. Uiteraard raadpleeg je eerst zelf dokter Google en begin je zelf een diagnose te schetsen. Zou het reflux zijn ? Of zou hij dan toch niet goed zijn met deze soort pap ? Het konden zoveel verschillende dingen zijn en we beslisten dan maar om de volgende dag een afspraak bij de kinderarts te maken.

Corona liet ons nog steeds niet toe om samen met mijn man op consultatie te gaan. Deze keer zou de papa op consultatie gaan omdat hij beter is om de dingen uit te leggen. Ik wachtte rustig af in de auto op de parking.

Omdat ik er zelf van overtuigd was dat mijn man een halfuur later terug met de Maxi-Cosi aan de auto zou staan, kwam zijn telefoontje binnen als een bom. De kinderarts achtte het nodig Billy op te nemen, echo’s en scans te maken en indien nodig zelfs te opereren.  Ik zat moederziel alleen in de auto toen mijn man mij het nieuws meldde en ik mocht door de coronamaatregelen ook niet naar mijn kind toegaan. Hoe kon het in godsnaam plots zo mislopen?

We kregen de diagnose “Pylorushypertrofie”. Pyloruswatte? Ter hoogte van de uitgang van de maag is de spierlaag meer ontwikkeld, de doorgang van voeding naar de maag kan zo gecontroleerd verlopen. Wanneer deze spierlaag te dik wordt en zo de maag afsluit, ontstaat er een pylorushypertrofie. De voeding kan dan niet meer door. Dat komt meestal voor bij baby’s van 2 tot 6 weken oud, ook bij baby’s die een probleemloze start maakten en verder niet ziek lijken. Het komt ook vaker bij jongens voor.

Diezelfde dag werd ons mannetje van net geen zes weken oud onder narcose geopereerd. Met papa eenzaam wachtend op de gang. Gelukkig duurde de operatie niet heel lang en kwam de chirurg snel verlossend goed nieuws brengen. Alles was goed verlopen.

De dagen die daarop volgden waren er van weinig slaap en veel ongerustheid. Gelukkig deed Billy het uitmuntend en waren de zorgen snel van de baan. We waren er snel bij, ons gevoel zat juist.

Het moederinstinct zit altijd juist.

 

Yana Le Poole