How to: de kraamvisite

  • door Mamabaas

Weinig tijd, veel bezoek? Mama's vertellen hoe zij de kraamvisite aanpakten.

Verzin de bezoekuren zelf

‘Op de materniteit golden er strikte bezoekuren: van 14 tot 16 uur en vervolgens van 18 tot 20 uur. Die pauze tussenin was heerlijk. Konden we even op adem komen. Daarom geef ik vriendinnen een tip: als de ziekenhuisbezoekuren de hele namiddag doorlopen, moffel daar dan zélf zo’n pauze tussen. Verzin je eigen bezoekuren.’ - Annelien

Even gewacht met het grote nieuws

‘Wij hebben het grote nieuws nog even voor onszelf gehouden. Dat hadden we ook zo aangekondigd: dat we de buitenwereld pas op de hoogte zouden brengen van de geboorte als we – na het ziekenhuis – thuis zouden zijn met de baby. Alleen onze ouders, broers en zussen wisten al dat Doris er was. Zij kwamen langs, dat was het. Zo konden wij ons helemaal focussen op onze baby. We hoefden ook geen twintig flessen cava, hapjes of doopsuikerinstallaties naar het ziekenhuis te verhuizen: thuis stond alles klaar voor het bezoek.’ - Mart

Geen babyborrel, maar een babywandeling

‘Wij organiseerden geen babyborrel, maar een ‘babywandeling’ in het Prullenbos (Wetteren). We verzamelden in de herberg voor een drankje en een kleine ceremonie met speeches, een officieel woordje voor meter en peter én een heus The Lion King-moment. Daarna vertrokken de wandelaars op tocht, minder mobiele gasten konden gewoon in de herberg blijven. Het wandelen was leuk: onderweg werd er gezellig gekletst. Mensen praten anders tijdens het wandelen, vind ik. Er is altijd wel iemand die een steentje in z’n schoen heeft of een luier moet verschonen en dus even wat achterop raakt, waardoor wandelgroepjes zichzelf automatisch vormen en hervormen: je praat een beetje met iedereen. Na twee uur wandelen kwamen we weer samen bij de herberg, waar er nog een paar gasten in hun ondergoed in het meer sprongen (het was 37 graden!). Een supergezellige, ongedwongen dag, zonder veel organisatiegedoe of geforceerd handjes schudden en praatjes maken.’ - Ann-Sophie

Hij deed de planning

‘Mijn vriend hield een baby-agenda bij met alle bezoekjes en bewaakte de timing. Hoefde ik me daar al niet mee bezig te houden. En als het even te moeilijk was om mensen te zien, belde hij af.’ - Renke

Nog een sms ter bevestiging

‘Ik vroeg mensen om hun bezoek een paar uur op voorhand nog eens (extra) per sms aan te kondigen – mom brain, weet je wel. Zo kreeg ik meteen ook de kans om last minute af te zeggen of als een gek kleding en snoeppapiertjes van de grond te rapen. Culinair gezien waren we altijd voorbereid op bezoek. Een strategische voorraad cava in huis is een must. En doe daar maar ineens 24 champagneglazen van Ikea bij. Afwassen is echt geen prioriteit post partum. Hapjes liet ik prefab aanvoeren door manlief. Dat was vaak ook mijn lunch: een vijftal soorten tapenades, broodstengels, quiches en kazen, geschilde miniwortels, kerstomaten en mozzarella. Voedingsdriehoek: check!’ - Lieselot

Het hoeft niet thuis

‘Ik zit niet zo graag thuis. Dus spraken we af op een terrasje of gingen wij bij vrienden langs om de baby te tonen, in de plaats van omgekeerd. Bijkomend voordeel: je moet je rommel niet opruimen, geen hapjes of drankjes voorzien en je kunt zelf beslissen wanneer je weer naar huis gaat.’ - Sanne

In het ziekenhuis hoef je geen gastvrouw te zijn

‘Ik vond bezoek in het ziekenhuis best handig. Jij mag in bed blijven liggen, terwijl je gasten zichzelf bedienen. Vinden ze helemaal niet erg. In het ziekenhuis ben je een “kraamvrouw”, thuis wordt er toch al sneller verwacht dat je een gastvrouw bent.’ - Biola

Borstvoeding met publiek

‘Ik snap het: voor een buitenstaander is het misschien een intiem moment, maar ik moest wel elke drie uur voeden. En ik was net blij om eens wat mensen te zien. Ik zei tegen het bezoek dat ze gerust mochten wegkijken als ze het ongemakkelijk vonden. Door het te benoemen werd het minder awkward.’ - Iris

Wanneer ik toch maar alleen thuiszat

‘Vriendinnen of collega’s nodigde ik uit op een weekdag. Zo kregen we tijdens het weekend wat meer ademruimte (en konden we gewoon met z’n drietjes gezellig in pyjama blijven) én had ik iets leuks te doen overdag, wanneer Helena en ik anders toch maar alleen thuiszaten.’ - Julie

Bezoek in groepjes

‘Toen de baby’s een paar weken oud waren, nodigden we mensen in groepjes uit. Mijn studievrienden, zijn collega’s, de tantes en nonkels. Zo kwam niet iedereen apart op bezoek en werd het ook nog een gezellig weerzien. Win-win.’ - Eva

het is maar een fase

Meer lezen?

'Het is een fase' geeft een antwoord op de kleine en grote vragen die elke vrouw zich stelt tijdens het eerste jaar na de geboorte van haar baby. Want eerlijk, dat eerste jaar met die heerlijk snoezige mini in huis, maar ook met een nieuwe rol, kleerkastcrisissen, hormonen en een flink stel wallen? Best een heftige fase. Spoiler alert: uiteindelijk komt het allemaal wel weer goed. Want een fase, die gaat voorbij. In de tussentijd voorziet deze lifestylegids je van praktische handvatten om de babyfase net dat tikje gemakkelijker te maken, om voor jezelf te zorgen en te landen in je nieuwe lichaam en leven.